قیمت:

دندان انسان

دندان یک ساختار محکم و مقاوم است که برروی فک بالا و پایین دهان رشد میکند. دندانها برای گرفتن و جویدن غذا و گاهی اوقات برای دفاع و سایر کاربردهای احتمالی توسط انسانها مورد استفاده قرار میگیرند.

یک دندان معمولاً از یک تاج و یک یا چند ریشه تشکیل میشود. تاج دندان بخش عملیاتی دندان است که در ناحیه بالای لثه قابل مشاهده میباشد.

دندان

تمام دندانهای سالم دارای ساختار مشابه بوده و از سه بخش اصلی زیر تشکیل شده‌اند:

  • لایه خارجی مینای دندان که کاملاً از مواد معدنی تشکیل شده و سخت‌ترین بافت بدن است ، مینای دندان تمام یا بخش زیادی از تاج دندان را میپوشاند.

  • لایه میانی دندان از عاج تشکیل شده که یک لایه نرم‌تر در مقایسه با مینای دندان است. عاج دندان تقریباً ساختار استخوانی دارد. در حقیقت عاج بیشترین بخش دندان یا هسته هر دندان را تشکیل داده و تقریباً در تمام طول دندان امتداد دارد. عاج در ناحیه تاج دندان با مینا و در ناحیه ریشه با سمنتوم پوشیده شده است. عاج دندان توسط ناحیه پالپ تغذیه میشود که بخش عمده فضای داخلی دندان را پرکرده است. ناحیه پالپ از سلولها و رگهای خونی ریز و نیز عصب دندان تشکیل شده و حفره داخلی دندان را پرمیکند. کانال پالپ بلند و باریک بوده و در اصطلاح حفره یا ساقه پالپ نام دارد. کانال پالپ تقریباً در تمام طول دندان ادامه پیدا کرده و از طریق حفره‌ها (سوراخ‌های) انتهای ریشه به سیستم خون‌رسانی و اعصاب بدن متصل میشود.

  • ریشه دندان که زیر خط لثه امتداد یافته و حداقل بخشی از آن با سمنتوم پوشانده میشود. سمنتوم ساختاری شبیه به استخوان دارد، اما سختی آن از عاج دندان کمتر است. در حقیقت سمنتوم یک لایه نازک بر روی ریشه و اعصاب ایجاد کرده و به عنوان یک واسطه برای اتصال دندان به فیبرهای نگهدارنده و بافت اطراف آن (غشای پریودنتال) عمل میکند. لثه از یک طرف به استخوان لثه متصل بوده و از طرف دیگر به سمنتوم دندان از طریق بافتهای فیبری متصل است.

انواع دندان و عملکرد آن‌ها

انسانها در طول زندگی خود با دو نوع دندان روبرو هستند . اولین نوع این دندانها در اصطلاح دندانهای شیری و دومین نوع آنها دندانهای دائمی نام دارند.

انسانها معمولاً ۲۰ دندان شیری و ۳۲ دندان دائمی دارند.

دندانهای شیری متفاوت از دندانهای دائمی هستند. در حقیقت دندانهای شیری کوچکتر از دندانهای دائمی بوده، نقاط پستی و بلندی بیشتری نسبت به دندانهای دائمی داشته و سفیدتر میباشند. این دندانها بیشتر از دندانهای دائمی مستعد پوسیدگی هستند و در مقایسه با دندانهای دائمی به نسبت ساقه پالپ بزرگ و ریشه‌های ظریف و کوچک دارند.

رشد دندانهای شیری در حدود سن شش ماهگی پس از تولد آغاز شده و رشد این دندانها با رسیدن کودک به سن دو و نیم سالگی کامل میگردد. علائم دندان در آوردن کودکان شامل بدخوابی، سرخ شدن گونه ها، جویدن انگشتان، ورم لثه، بدغذایی و … است. بهرحال، دندانهای شیری بتدریج با رسیدن کودک حدود سن ۵ یا ۶ سالگی افتاده و با رسیدن فرد به سن ۱۳ سالگی بطور کامل از بین میروند.

دندانهای شیری زمانی می‌افتند که ریشه‌های آنها بخاطر رشد دندانهای دائمی و فشار وارده از طریق آنها به دندانهای شیری بتدریج توسط بدن جذب شود.

آناتومی دندان، انواع، تعداد و شکل دندان

نام دندان‌های اصلی دندان پیشین ، نیش ، آسیای کوچک و آسیا  است که هر یک از دندان ها از تاج ، خط لثه ، ریشه ، مینا ، عاج و پالپ تشکیل شده اند.

سطح مقطع عرضی دندان :دندان

دندان دو فک

دندان

دندان

دندان

دندان

دندان

دندان

دندان

دندان